My pens

ปากกา อุปกรณ์ที่ไม่ค่อยให้ความสำคัญตอนเรียน เพราะมักจะใช้มันแค่ตอนลงชื่อเข้าเรียน กับตอนสอบเนื่องจากไม่เคยจดเลคเชอร์ได้เองอย่างจริงจัง ปกติอาศัยอ่านจากชีทแกะเทปชั้นปีตลอด (รุ่นผมมีเวรอัดเทปแล้วเอามาแกะเป็นชีท วางไว้ที่ร้านถ่ายเอกสารตั้งแต่ปี 3 – ปี 5) เลยไม่เคยได้    ใช้ปากกาจนหมดหมึกซะที ส่วนใหญ่จะทำหาย กับทำร่วงจนหัวปากกาพังมากกว่า

แต่หลังจากเริ่มทำงานได้ไม่กี่เดือน ผมได้ใช้ปากกาจนหมดหมึกคามือไปเกือบสิบด้ามแล้ว โดย 4 ด้ามด้านบนนี่คือเซตที่ยังใช้อยู่ในปัจจุบัน โดยผมแบ่งการใช้งานออกเป็น 3 แบบตามชนิดปากกา

1. สองด้ามแรกทางซ้ายเป็นปากกาหมึกแห้ง ที่ใช้ทำงานประจำวันคือเช็คยา เซ็นต์ชื่อหลังจากจ่ายยา เขียนวิธีใช้ยาเพิ่มเติมบนฉลากยา ลองคำนวนคร่าวๆ วันนึงนี่ขีดๆ เขียนๆ ไปกว่าหลายร้อยเมตร ทำให้ปากกาแบบนี้อายุค่อนข้างสั้น ใช้ได้ประมาณ 10 – 14 วันต่อด้าม
2. ด้ามถัดมาเป็นปากกาหมึกเจล ที่เก็บเอาไว้เขียน drug profile กับเอาไว้เขียนโน้ต อายุการใช้งานเลยนานกว่าแบบแรกหน่อย แต่ก็ไม่ค่อยเกิน 1 เดือน
3. ด้ามสุดท้ายปากกาหมึกซึมที่เปลี่ยนไส้ได้ แต่ยังไม่เคยเปลี่ยนเพราะไม่รู้จะเอามันไปทำอะไรดี เพราะเขียน drug profile ก็ไม่เวิร์คหมึกซึมเลอะไปหมด เขียนสมุดโน้ตหมึกก็ซึมทะลุหน้าข้างหลัง เอาไปเช็คยาก็ไม่คุ้มค่าเพราะไส้ปากกาอันนึง เอามาซื้อปากกาหมึกแห้งได้เป็น 10 แท่ง ตอนนี้เลยเก็บไว้เฉยๆ ก่อน

เภสัชโรงพยาบาลอย่างผมนี่ถ้าไม่มีปากกา ก็ทำอะไรไม่ได้เลยนะนี่ ถึงจ่ายยาก็ต้องเซ็นต์ชื่อในใบสั่งยาอยู่ดี ส่วนเช็คยาไม่ต้องพูดถึงเลย เพราะถ้าไม่มีปากกาเช็ค ก็ไม่น่าเรียกว่าเช็คยาหรอก

แล้วคนอื่นหละ ทุกวันนี้ปากกาสำคัญกับคุณมากแค่ไหน