Archive for May, 2008

Medical Terminology Concerto

May 27th, 2008

วิดีโอสอนเรื่องศัพท์แพทย์ พร้อมกับกัดเรื่องนี้ไปในตัว (ดูแล้วจุดประสงค์หลักคงเป็นกัดมากกว่าสอน)

ที่วิดีโอพูดถึงมันก็จริงอยู่ ว่าทำไมต้องใช้ลาติน ในเมื่อมีศํพท์ทั่วไปที่แทนกันได้อยู่แล้ว อันนี้ก็คงต้องไปถามอาจารย์ที่สอนพวกผมมากันอีกที เพราะผมเรียนกันมาแบบนี้แล้ว พอจะพูดถึงโดยไม่ใช้ลาตินก็พาลทำให้งงไปใหญ่ แต่เท่าที่จำได้ในส่วนของวิชาชีพผม อาจารย์บอกว่าที่ต้องใช้ลาตินในใบสั่งยา เพราะไม่อยากให้คนไข้รู้สูตรยา ไม่อยากให้คนไข้อ่านใบสั่งยาเข้าใจ ซึ่งในปัจจุบันก็คงใช้กับเหตุผลนี้ไม่ได้แล้วละ เพราะแค่ค้นอินเทอร์เน็ตก็ได้คำตอบแล้ว

จะว่าไปทุกวันนี้ลาตินที่ใช้ๆ ในใบสั่งยากันอยู่นี่ ผมก็จำคำเต็มได้ไม่กี่ตัว เพราะใช้เป็นคำย่อกันตลอด แต่ถึงยังไงก็ต้องใช้ เพราะมันเป็นภาษาที่สายการแพทย์ใช้สื่อสารกันผ่านใบสั่งยานี่

Paracetamol 2 tab prn, Ibuprofen 1 x 3 pc, Etoricoxib 1 x 1 pc, Kapanol 1 tab prn q 3 hr

สวัสดีครับ จบแบบดื้อๆ แบบนี้แหละ

5 Stages of Grief (1 Litre of Tears Case: Ep 5 - 6)

May 25th, 2008

ยิ่งดูก็ยิ่งเศร้าจริงๆ สมแล้วที่เพื่อนบอกว่าหนังเรื่องนี้ “เป็นหนังดีที่ไม่น่าดูซ้ำ” เพราะดูอีกกี่ทีก็ร้องไห้อยู่ดี

ตอนที่ 5 “A disabled person notebook” และ ตอนที่ 6 “Heartless glances”

หลังจากอายะได้ผ่านขั้นสุดท้ายของ Grief ไป ก็ได้เข้าสู่หนทางการใช้ชีวิตหลังการสูญเสีย หรือ “Grief Work” ซึ่ง J. William Worden ได้ให้ความหมายของหนทางนี้ผ่านคำย่อ 1 คำนั่นคือ TEAR โดยอายะได้เริ่มขั้น 1 ของ TEAR หรือ T: To accept the reality of the loss ไปตั้งแต่ตอนที่แล้ว เพราะการยอมรับใน Grief ก็คือ T นั่นเอง

จากนั้นอายะก็เข้าสู่ E: Experience the pain of the loss รับรู้ความเจ็บปวดของการเคลื่อนไหวร่างกายไม่ได้ดังใจ เคลื่อนไหวได้ช้า การถูกมองด้วยสายตาเห็นใจจากคนรอบข้าง และการรู้สึกว่าตนสร้างความลำบากให้กับคนรอบข้าง

หลังจากรับรู้ความเจ็บปวดแล้ว ก็ถึง A: Adjust to the new environment without the lost object อายะจำเป็นต้องใช้ชีวิตอยู่ กับการเคลื่อนไหวที่ไม่ได้ดังใจนี้ให้ได้ เธอเลือกที่จะทิ้งความรัก เพราะรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ด้วยร่างกายแบบนี้

สุดท้ายแล้วเธอก็ได้ใช้ชีวิตของเธออย่างคุ้มค่า (R: Reinvest in the new reality) ด้วยการช่วยเหลือคนในครอบครัวเท่าที่จะทำได้ และที่สำคัญที่สุดก็คือ ไดอารี่ถ่ายทอดความรู้สึกของการเป็นโรคนี้ของเธอ ที่ถ่ายทอดกำลังใจในการสู้ชีวิตต่อไปให้กับคนนับล้านในโลกนั่นเอง

I am Exclamation Point

May 25th, 2008

You Are An Exclamation Point

You are a bundle of… well, something.

You’re often a bundle of joy, passion, or drama.

You’re loud, brash, and outgoing. If you think it, you say it.

Definitely not the quiet type, you really don’t keep a lot to yourself.

You’re lively and inspiring. People love to be around your energy.

(But they do secretly worry that you’ll spill their secrets without even realizing it.)

You excel in: Public speaking

You get along best with: the Dash

What Punctuation Mark Are You?

เล่นตาม pradt กับ aoyoyo