Rachanont
Hiranwong
Hiranwong
Aug 5th

หลังจากตัดใจจากหนังสือ Nihon Maroon ญี่ปุ่น โต๋เต๋ ไปแล้ว ตั้งแต่รู้ว่ามีเวรช่วงที่มีงาน a book fair
แต่แล้วเย็นวันศุกร์ ขณะที่กำลังเดินเรื่อยเปื่อยเลือกหนังสือของ a book ที่ร้านนายอินทร์ ก็มีเสียงโทรศัพท์จากพี่สาวที่แสนดีเข้ามาบอกว่า ตอนนี้อยู่ที่งาน a book fair แล้วก็ถามว่าอยากได้หนังสืออะไรหรือเปล่า ซึ่งตอนแรกผมก็คิดไว้หลายเล่ม แต่ตอนนั้นนึกออกแค่เล่มนี้เล่มเดียว
ผ่านไป 4 วันพึ่งจะได้สัมผัสกับหนังสือ สิ่งแรกที่หาก่อนเลยคือ ลายเซ็นต์คุณแชมป์ ซึ่งตอนแรกตกใจคิดว่าไม่มี เพราะหาแต่หน้าแรกๆ คิดไม่ถึงว่าคุณแชมป์จะมาเซ็นต์ซะข้างหลังเลย ก็พยายามแกะลายเซ็นต์คุณแชมป์จนอ่านได้ว่า
คุณเติ้ลครับ
ไปโต๋เต๋กันครับ
ได้เลยครับ จากเดิมที่อยากไปอยู่แล้ว พออ่านหนังสือคุณแชมป์ ความอยากไปก็เพิ่มขึ้นอีก 20% ขอบคุณที่เขียนหนังสือที่อ่านง่ายๆ สนุกๆ อย่างนี้มาให้อ่าน หวังว่าจะมีโต๋เต๋เล่มต่อไป ออกมาเรื่อยๆ ครับ
ปล. ขอบคุณพี่กิ๊กที่ช่วยอ้อนวอนคุณแชมป์จนยอมขายหนังสือเล่มนี้ให้ ทั้งที่หมดไปแล้วครับ
Aug 5th
ผ่านไปสามสัปดาห์กว่า รู้สึกว่ายังปั่นได้ไม่มากเท่าที่ตั้งใจไว้ เพราะฝนเริ่มตกชุก เวรที่โรงพยาบาลก็ชุก ก็เลยปั่นไปได้แค่ 66 กิโลเมตร เฉลี่ยแล้วแค่สัปดาห์ละ 22 กิโลเมตรเอง แต่ไม่เป็นไรค่อยๆ หาเวลาปั่นไปเรื่อยๆ พอได้เวลาที่ลงตัวก็คงปั่นได้มากขึ้นเอง
หลังจากทดลองเส้นทางหลายๆ ทางก็ได้เ้ส้นทางที่ปลอดภัย (ออกถนนใหญ่แค่ช่วงสั้นๆ รถไม่เยอะมาก และไม่มีหมาดุ) มาสามเส้นทางสามระยะคือ 6, 8 และ 12 กิโลเมตร เอาไว้เลือกปั่นตามความขยันของแต่ละวัน
ส่วนอุปกรณ์ที่ซื้อเพิ่มมาแล้วก็คือ ที่สูบลมแบบเท้าเยียบ กับจุ๊บปิดที่เติมลมสีใกล้เคียงกับเฟรม ตอนนี้ที่อยากได้อีกอย่างก็คือ กระจกมองหลังเพราะรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนขี้ระแวง กลัวจะโดนรถเฉี่ยวต้องคอยเหลียวหลังอยู่ตลอด ทำให้เสียจังหวะในการปั่นอยู่เหมือนกัน
เหลืออีกแค่ 1 สัปดาห์ถ้ายังรักษาความสม่ำเสมอในการปั่นได้ ก็คิดว่าตัวเองคงจะไม่เบื่อมันแล้วหละ
Jul 28th
หลุดเวรยาว 4 วันติดมาได้ เลยไปดูหนังซะหน่อย แต่ไปช้า 15 นาทีหนังเริ่มไปแล้ว ทำไมมันเริ่มเร็วจังแฮะ ปกติโฆษณาอย่างต่ำก็ 20 นาที
บางคนอาจจะชอบ แต่ผมดูแล้วเฉยๆ สงสัยจะแก่แล้ว