Rachanont
Hiranwong
Workshop สีน้ำ .. พร่ำวาดดอกไม้!!
Jul 10th
วันนี้มีนัดกับ Workshop สีน้ำ .. พร่ำวาดดอกไม้!! ของคุณลิงใจดีที่อาคารบันลือสาสน์ ตอนสิบโมง แต่หลงทางไปสามครั้งเลยสายไปสิบกว่านาที
- ครั้งแรกแทนที่จะลงทางด่วนตรงทางลงพระราม 9 ดันวิ่งเลยไปลงอนุสาวรีย์ เลยต้องพึ่ง GPS ให้นำทางกลับมา
- ครั้งที่สอง GPS มันไม่บอกผมว่าให้วิ่งทางข้างล่าง ผมก็เลยวิ่งขึ้นสะพานข้ามแยกอสมทไปซะงั้น
- ครั้งที่สามมาถึงฟอร์จูน แล้วก็เลี้ยวเข้าซอยรัชดาภิเศก 3 แล้วแต่พอเข้าไปซอยมันช่างแคบและวุ่นวาย แถมอาคารบันลือสาสน์ก็ไม่มีป้ายอะไรที่บอกว่าจะถึงแล้ว ผมก็เลยเห็นโปสเตอร์ปังปอนด์ตอนที่รถวิ่งเลยไปแล้ว กลับรถก็ไม่ได้ ก็เลยต้องไปวนกลับมาใหม่อีกเกือบ 2 กิโลเมตร
ตอนที่จอดรถใต้ตึกเรียบร้อยแล้ว อยากจะบอกว่าดีใจมากมาย เพราะการหลงทางติดๆ กันสามครั้งนี่มันเครียดมาก แทบอยากจะหาที่จอดรถแล้วเดินไปขึ้นรถไฟฟ้าโดยพลัน
แต่โชคดีที่มีคนมาสายกว่าผมอีกเป็น 10 คนไม่งั้นผมคงรู้สึกผิดที่ต้องให้คนอื่นรอ
รอผู้เข้าร่วม workshop มาจนครบ จึงได้เริ่มเรียนกันตอนสิบโมงครึ่ง อ้อลืมไป คุณชิงชิงแฟนคุณนิ้วกลมมาเข้า workshop นี้ด้วย
แบบของวันนี้คือดอกไม้ตามชื่อของ workshop ซึ่งมีทั้งดอกไม้จริง และดอกไม้ปลอม
Knight and Day
Jul 6th
ตอนแรกก็ว่าจะไม่ดูในโรงภาพยนต์ทั้ง the Killer และ Knight and Day แต่ดันมีคนชมหลายๆ คน ก็เลยลองไปดู
- Tom Cruise เหมาะกับบทสายลับที่รั่วแต่เท่ห์แบบนี้ดี ถ้าเปลี่ยนเป็น Matt Damon หรือ Daniel Craig ไม่รู้ว่าจะเล่นได้ดีเท่าหรือเปล่า
- แต่ตัวหนังยังมันไม่เท่า The Bourne Identity กับ Quantom of Solace
- Cameron Diaz นี่แก่ไปแล้วจริงๆ ก็อายุตั้ง 37 แล้วนี่ แต่ Cruise ก็ปาเข้าไป 48 แล้วกลับยังดูหนุ่มอยู่เลย (มีตีนกากันทั้งคู่)
- Cruise ใช้ iPhone รุ่นตกน้ำไม่พัง
- รถสองประตูที่ลูกน้องของ Antonio ใช้คือ Smart Roadster ผลิตโดย Mercedes Benz
- เวลาอยู่ในสถานการณ์อันตรายการเลือกหมดสติเพื่อไม่ต้องรับรู้อะไร อาจจะไม่ใช่ทางเลือกที่ดีนัก
- “If anyone follows us I’ll shoot myself and then her!” <- มุขแป๊ก
- “นายเคยทำอาหารให้คนรักกินมั้ย” เคยครับ
สรุปแล้วเรื่องนี้ไม่ได้สนุกมากเท่าไหร่ แต่ก็ดูได้เรื่อยๆ ดังนั้นจะรอดู DVD ก็ได้
EcoStapler ที่เย็บกระดาษไม่ใส่ไส้
Jul 3rd
หลังจากได้เจอกับเจ้า EcoStapler หรือที่เย็บกระดาษไม่ใส่ไส้ ในหนังสือดอกไม้ใต้โลก ของคุณก้อง ทรงกลด ก็เกิดความสงสัยว่ามันทำงานอย่างไร ค้นดูในยูทู้บ ก็ได้คลิปสองอันนี้มา
ดูคลิปแล้วจึงเข้าใจว่า เจ้าที่เย็บกระดาษไม่ใส่ไส้ตัวนี้ ใช้วิธีการเจาะกระดาษเป็นรูรูปเกือกม้าขนาดประมาณ 4 x 15 มิลลิเมตร แล้วก็พับกระดาษที่ถูกเจาะไปหนีบกระดาษทุกแผ่นไว้ ซึ่งในคลิปได้ลองใช้เย็บกระดาษ 6 แผ่น แล้วก็ลองสลัดดู รู้สึกว่าจะแน่นหนาระดับหนึ่ง แต่ก็ต้องเย็บถึงสามรู
ถ้าใครไม่ต้องการการเย็บที่แน่นหนา มั่นคงมาก และต้องการรักษาสิ่งแวดล้อม เจ้า EcoStapler จะเป็นตัวเลือกที่น่าสนใจมาก เพราะนอกจากมันช่วยลดการใช้เหล็กที่ทำเป็นไส้แล้ว ยังช่วยให้กระดาษที่เราทิ้งไปเป็นขยะไม่มีลวดเย็บติดไปบาดมือคนเก็บขยะ แถมการแกะกระดาษก็ง่ายกว่าเดิม
อ้อลืมบอกไปว่าเจ้า EcoStapler มันเย็บกระดาษได้แค่ 3 – 6 แผ่น (แล้วแต่รุ่น) ถ้าใครต้องการเย็บกระดาษหนากว่านี้ก็หมดสิทธิ์ครับ แต่ถ้าใครเย็บกระดาษหนาไม่เกินนี้ ก็ไปหาซื้อมาใช้ได้เลย ราคาประมาณอันละ 250 บาท ไม่รวมค่าส่ง สามารถซื้อได้จากเว็บไซต์ต่างประเทศตามนี้ครับ
ถึงแม้งานออกแบบดีๆ มักมีราคาแพง แต่สำหรับเจ้า EcoStapler ผมว่าราคามันไม่แพงเลย เมื่อเทียบกับผลกระทบที่มันช่วยลดได้ครับ
