ฝึกงาน aseptic dispensary ที่ชัยภูมิ

ขอสรุปสั้นๆเป็นเรื่องๆตามที่นึกออกแล้วกัน อาจจะไม่ต่อเนื่องกันเพราะนึกอะไรออกก็เขียน -ฝึกงานกันสามอาทิตย์ 17/10 – 4/11 ฝึกรวม 14 วันแต่เราฝึก 12 วัน -ใช้เวลาเดินทางจากนครสวรรค์ไปชัยภูมิประมาณห้าชั่วโมงกว่า -ชัยภูมิมีห้าง lotus ด้วยพึ่งเปิดก่อนเราไปฝึกงานไม่ถึงเดือน -เรากับเบ้อไปฝึกเตรียมยาเคโม ส่วนกวางกับอ็อบไปฝึกเตรียมยาให้ทางหลอดเลือดดำ -ชัยภูมิไม่มีโรงหนัง -ชัยภูมิเป็นจังหวัดปิด เลยไม่ค่อยมีห้างหรือที่ท่องเที่ยวในเมือง -อยากเที่ยวแบบนั้นต้องขึ้นไปขอนแก่นหรือไม่ก็ลงไปโคราช -จะเดินทางจากชัยภูมิไปกรุงเทพต้อง ชัยภูมิแอร์ เพราะมีรถออกทุกชั่วโมง -แต่จะกลับพิษณุโลกต้อง นครชัยแอร์เพราะนั่งสบายและไว สี่ชั่วโมงกว่าก็ถึงพิษณุโลกแล้ว -ระบบขนส่งหลักของเมืองชัยภูมิคือสามล้อรับจ้าง 20 บาทราคาเดียว (แต่นั่งวันแรกโดนซะ 30) -สรุปแล้วการเดินทางในตัวเมืองชัยภูมิที่ดีที่สุดคือ การเดิน เพราะเมืองไม่ใหญ่มาก เดินไปเดินมาก็รอบเมืองแล้ว -บ้านพักมี 4 ห้องนอน 2 ห้องน้ำแต่ใช้ได้ 2 ห้องนอน 2 ห้องน้ำ -มีเพื่อนปีเดียวกันจากม.อุบลมาอยู่ด้วยแต่เค้าฝึก 6 สัปดาห์ -บ้านพักอยู่ใกล้ๆบ้านผอ.เลย (ไม่มีอะไรสำคัญ บอกไปอย่างนั้นแหละ) -บ้านพักอยู่ใกล้หอพักแพทย์ พยาบาลด้วย (อันนี้สิสำคัญ) -ตอนเย็นมีบุคลากรมาเต้นแอโรบิคหน้าบ้านพักด้วย […]

elixer

11 November, 2005

เปิดเทอมแล้ว

กลับมาเขียนบล็อกต่อแล้วหลังจากไม่ได้อัพเดทมาเกือบเดือน เนื่องจากต้องไปฝึกงานที่ชัยภูมิ แล้วก็ไม่ค่อยได้เล่นเน็ตด้วย ตอนนี้เปิดเทอมจริงๆแล้ว เลยกลับมาเขียนต่อ (คือมหาวิทยาลัยนะเปิดตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้ว แต่ของชั้นปีเราพึ่งจะเปิดเรียนวันนี้) เปิดเทอมมาวันแรกก็มีสั่งงานอีกแล้ว แล้วยังมีงานอื่นที่สั่งล่วงหน้ามาตั้งแต่เทอมที่แล้ว ทั้ง seminar ,senior project ,public health assignment แล้วก็ดัน มีกำหนดส่งเดือนนี้พร้อมกันอีก (project ยังไม่ถึงกำหนดส่งแต่จะเร่งทำเอง เพราะปีหน้าขี้เกียจทำแล้ว จะอ่านหนังสือเตรียมฝึกงาน) ขนาดเทอมนี้เรียนน้อยเท่าที่สุด เท่าที่เคยเรียนมาแล้วนะเนี่ย (ก็เทอมสุดท้ายของการเรียนแล้วนี่) แต่กลับไม่ได้ความรู้สึกว่าเรียนน้อยเลย ปล. อิจฉาเพื่อนมหาวิทยาลัยอื่นจังเค้าเริ่มหางานทำกันแล้ว ของเราต้องเรียนอีกหนึ่งปี

elixer

11 November, 2005

With great power comes great responsibility

วันนี้ว่างๆลองมาเขียนเรื่องนี้หน่อยคือมันค้างคาใจตัวเองมานานแล้ว ว่าทำไมต้องยอมรับคำขอของคนอื่น ทำงานให้คนอื่นอยู่เรื่อยไป แต่จะใช้คำนี้ “With great power comes great responsibility” ก็ออกจะเกินไปหน่อยเพราะผมไม่ได้มีความสามารถอะไรมากมาย ไม่ใช่ spiderman หรือพวก marvel super hero แค่มีความสามารถ ในบางด้านมากกว่าเพื่อนๆหน่อยบวกกับมีเวลาว่างมากกว่าคนอื่นเล็กน้อย (ว่างจริงๆหรือ) ไม่ขอบอกแล้วกันว่างานที่เพื่อนๆมักขอให้ทำคืออะไร แต่จะพูดถึงเรื่องที่ว่าทำไมผมถึงยอมรับทำงานตาม request เพื่อนง่ายๆ หรือไม่ยอมช่วยเรื่องบางเรื่อง หรือ ไม่ช่วยบางคน 1. ผมชอบช่วยเหลือคนอื่นโดยเฉพาะถ้างานนั้นเค้าไม่สามารถทำได้ แต่ผมทำได้สบายๆ แล้วผมจะมีความสุขถ้าเห็นเพื่อนๆดีใจที่ผมยอมทำงานนั้นให้(+) แต่มองอีกด้านหนึ่ง ถ้าเพื่อนๆไม่มีปัญหาก็จะไม่นึกถึงผมจนผมรู้สึกไม่ดีเหมือนกัน ว่าถ้าไม่มีปัญหานี่คงไม่นึกถึงผมใช่มั้ย ไม่รู้ว่าอันนี้ผมเรียกร้องมากเกินไปหรือเปล่า แค่ให้นึกถึงกันบ้างเวลาที่ไม่มีปัญหา(-) แต่ถ้าเป็นเพราะเรื่องนี้ผมเลยไม่ยอมช่วยงานเค้า ผมก็รู้สึกไม่ดีเหมือนกัน (-) 2. เมื่อนึกถึงตัวเองเวลาไปขอให้คนอื่นช่วยอะไรแล้วเค้ายอมช่วยเรา เราจะรู้สึกดีใจมาก จนไม่รู้จะขอบคุณอย่างไร (+) แต่ถ้าเค้าไม่ยอมช่วยเรา ผมก็ไม่ได้โกรธอะไร เพราะเราเป็นคนมาขอร้องเราเค้า จะหาเรื่องโกรธเค้าทำไม (0) 3. ถ้างานนั้นเค้ากับผมทำได้พอๆกันแต่เค้ามาขอร้องเพราะเค้าไม่ว่างหรือขาดทรัพยากร ผมก็จะดูก่อนว่าผมว่างอยู่หรือเปล่า ถ้าว่างก็จะทำให้ แต่ถ้าไม่ว่างก็จะไม่ทำให้ แต่จะให้ยืมทรัพยากรได้ […]

elixer

7 September, 2005

ไปงานประกวดนวัตถกรรมที่เชียงใหม่ (3)

วันที่ 19 วันนี้สุดจะเซ็งเลยไม่มีอะไรจะทำจริงๆ กรรมการก็ไม่มีมาตรวจแล้ว พี่ก็อบเลยนั่งเปิดโน้ตบุค ดูหนังฟังเพลงฆ่าเวลากันไปเรื่อยๆ ส่วนผมก็เอา e-book มาอ่านเล่นอ่านไปได้ร้อยกว่าหน้า เพราะมันว่างจริงๆ วันนี้เลยเก็บของเร็วหน่อยแค่บ่ายสามก็กลับมานอนกันแล้ว กลับมาก็เอาแคบหมูที่เป็นของฝากมานั่งกินเล่นกันจนหมดไปหนึ่งถุงใหญ่ หิ้วท้องรอกันจนเกือบสองทุ่ม พี่โป้งที่เป็นรุ่นพี่พี่ก็อบที่เคยทำงานอยู่สภานิสิต มาพาไปเลี้ยงก่อนกลับ โดยไปกินหมูจุ่มที่ร้าน “หมูจุ่มฟ้าธานี” แล้วก็ไปกินนม ที่ร้าน “มนนมสด” หลังมอแล้วก็กลับมานอนสลบเหมือนเดิม วันที่ 20 วันนี้เช็คเอ้าท์แต่เช้าแล้วก็ไปนั่งเซ็งรอประกาศผล สรุปแล้วทุกทีมได้รางวัลกันหมด แล้วก็ผ่านเข้ารอบไปประกวดต่อที่ อิมแพคเมืองทองธานี ตอนเดือนตุลาคมด้วย รับรางวัลเสร็จก็กลับเลย คิดถึงมอจะแย่อยู่แล้ว ขากลับก็แวะซื้อของที่ฝากที่ลำปางอีก เลยได้แคบหมูมาอีกถุงยักษ์ ถึงมอซะห้าโมงเย็นกว่าจะขนของกลับหอได้แทบแย่ต้องใช้รถมอเตอร์ไซต์ตั้งสามคัน เฮ้อหมดแล้วขี้เกียจพิมพ์ ปล. แมนยูชนะ 1-0 เกือบเสมอซะแล้ว

elixer

21 August, 2005

ไปงานประกวดนวัตถกรรมที่เชียงใหม่ (2)

วันที่ 18 วันนี้ตื่นแต่ตีห้าครึ่งมานั่งทำโบรชัวร์ต่อจนเสร็จ แล้วก็ขนของไปที่แสดงผลงานตอนแปดโมงครึ่ง ไปกันแบบบ้าหอบฟางมาก โน้ตบุคสาม เคสพีซีหนึ่ง ไปเซตกันสถานที่จริงกว่าจะเสร็จก็ปาไปเกือบห้าโมงเช้าแล้ว ทำเสร็จแล้วก็ต้องคอยเฝ้าของกันดีๆเพราะมูลค่ารวมของทรัพย์สิน ในบูทนี่ตกแสนกว่าๆเลย หายไปมีร้องให้แน่ ช่วงแรกๆก็มีแต่เด็กเดินผ่านไปผ่านมาเห็นโปสเตอร์แล้วก็เดินผ่านเพราะไม่เข้าใจ แล้วพวกผมก็ไม่ให้เล่นคอมด้วย มีที่ไหนเห็นคอมจะขอเล่นเกมอย่างเดียวเลย ทีนี่พอกรรมการมาให้คะแนนเครียดเลย พี่ก็อบก็รับหน้าที่ตอบคำถามคนเดียว เพราะผมไม่ใช่เจ้าของผลงานจะตอบได้ไง ฮ่าๆๆ สรุปแล้วกรรมการมีสามท่านแต่มาตรวจแค่สองท่านเองไม่รู้อีกท่านหายไปไหน ตอนบ่ายเริ่มเซ็ง เลยขอพี่ก็อบออกไปเดินเล่นดูว่ามีงานอะไรบ้าง เพราะงานนี้จัดอยูในงานสัปดาห์วิทยาศาสตร์ของมช. เดินวนไปวนมารอบคณะวิทยาศาตร์ แล้วก็แวะถ่ายรูปบ้างแต่ถ่ายได้ไม่ค่อยเยอะ เพราะฝนมันตกพรำๆกลัวกล้องจะพัง ไม่กล้าเอาออกมาถ่าย ตกเย็นก็เก็บของกลับที่พัก แล้วผมก็แยกกลับพี่ก็อบไปส่งเพื่อนๆที่จะกลับกันก่อน เพราะเค้าลางานกันมาได้แค่สองวัน ก่อนกลับก็ไปแวะซื้อของฝากที่ตลาดวโรรส ซึ่งน้ำไม่ท่วมแล้ว แต่ยังแฉะอยู่หน่อยๆ ก็ได้แคบหมู กาละแมร์ หมูยอ ติดไม้ติดมือกลับมาถุงเบ้อเริ่ม กลับมาถึงที่พักพี่ก็อบก็ชงนออกไปกินสเต็กบุฟเฟห์ โดยวันนี้ไปกินที่ร้าน “สเต็กเชิงดอย” ใกล้ๆกันกับร้านหมูกระทะเมื่อวานนั่นแหละ กินกันจนอิ่มแล้วก็ต่อด้วยการไปกินนมที่ร้าน “milk zone” ซึ่งบรรยากาศดี สาวๆก็เยอะ เลยอิ่มทั้งท้องและตา กลับมาได้พักนึงก็นอนสลบเพราะวันนี้ไม่มีอะไรต้องทำแล้ว

elixer

21 August, 2005
1 2 3 4 5 6 7
Skip to toolbar