1 liter no Namida (1 Liter of Tears) books

May 28th, 2008

ช่วงนี้กำลังอินกับ 1 Litre of Tears ดูแค่หนังอย่างเดียวไม่พอ อยากได้หนังสือมาอ่านด้วย
หาข้อมูลได้มาว่าหนังสือฉบับภาษาญี่ปุ่นมีตีพิมพ์ิออกมา 3 เล่ม

เล่มแรกชื่อว่า 1 liter no Namida (1 Liter of Tears) เป็นการรวมไดอารี่ที่อายะเขียนไว้ตั้งแต่อายุ 15 จนถึงช่วงที่ไม่สามารถจับปากกาได้คือที่อายุ 21 ปี แล้วก็มีข้อมูลเรื่องโรค SCD โดยหมอ Yamamoto Hiroko แล้วก็ความรู้สึกของแม่อายะในช่วงสุดท้ายของอายะ เล่มนี้สามารถสั่งซื้อได้จาก YesAsia

เล่มที่สองมีชื่อว่า Inochi no Hado-ru ตีพิมพ์หลังจากอายะตายไปได้ 1 ปี เป็นเรื่องราวในส่วนของแม่อายะเกี่ยวกับการดูแลอายะ และการทำอาชีพผู้ให้คำปรึกษาเรื่องสุขภาพ

เล่มที่สามมีชื่อว่า Last Letter เป็นการรวบรวมจดหมายของอายะที่ส่งไปให้เพื่อนทั้ง 3 คนในระหว่างที่เธออยู่ในโรงพยาบาล ทั้งเล่ม 2 และ 3 หาจาก YesAsia ไม่เจอ สงสัยจะมีขายแค่ในญี่ปุ่น และอาจจะไม่ได้ตีพิมพ์ซ้ำ เพราะไม่ดังเหมือนเล่มแรก

ทำเป็นลิสต์ไปอย่างนั้นแหละ ได้มาก็อ่านไม่ออกอยู่ดี ที่อยากได้จริงๆ คือเล่มนี้ต่างหาก

English Translated One Liter of Tears

มีอยู่ 8 ตอนตามนี้

  1. 14 Years Old (1976‐77) - My Family
  2. 15 Years Old (1977‐78) - Illness Creeping Up
  3. 16 Years Old (1978‐79) - The Start of Distress
  4. 17 Years Old (1979‐80) - ”I can’t even sing any more…”
  5. 18 Years Old (1980‐81) - Having Understood the Truth
  6. 19 Years Old (1981‐82) - ”I may not last much longer…”
  7. 20 Years Old (1982‐83) - ”I don’t wat to be beaten…”
  8. 21 Years Old (1983‐84) - For as Long as She is Alive

ไม่รู้ว่าที่ Kinokuniya จะมีขายหรือเปล่า ใครผ่านไป Kinokuniya ฝากถามทีครับ เพราะผมช่วงนี้ยังไม่มีโอกาสได้เข้ากรุงเทพเลย ตอนนี้ก็เลยต้องอ่านฉบับแปลจากภาษาญี่ปุ่น กับฉบับแปลจากภาษาจีนบนเว็บไปพลางๆ ก่อน

อ้อลืมไปมีคนเริ่มแปลเป็นภาษาไทย เห็นแปลได้ 2 ตอนแล้ว ครอบครัวของฉัน กับ ไปตรวจ

Le Cirgue de Karakuri

April 22nd, 2008
Le Cirgue de Karakuri (43) cover

ในที่สุดก็จบสักที ตามหลังญี่ปุ่นไปเล็กน้อยแค่เกือบ 2 ปีเอง

หุ่นเชิดสังหารเป็นการ์ตูนยาวที่เขียนได้ดีเรื่องหนึ่ง ไม่ออกทะเลมากนัก (แต่ออกอวกาศไปเลย) เนื้อหาน่าติดตามตลอดทุกเล่ม คนเขียนบอกว่าเขียนมา 9 ปี 43 เล่ม แต่ผมตามอ่านมากี่ปีก็ไม่รู้ จำได้ว่าที่ได้อ่านเพราะอ่านคอลัมน์ตอบคำถามในบูม ที่เขียนถามเรื่องฮิคารุ เซียนโกะ แล้วก็เชื่อมโยงซาอิ กับตัวละครในหุ่นเชิดสังหาร หลังจากนั้นชื่อเรื่องก็ติดอยู่ในหัว จนไปเจอในร้านการ์ตูน ก็เลยเช่ามา (ผมเลิกซื้อการ์ตูนมาตั้งแต่ม.ต้นแล้ว เพราะแม่บอกว่ารกบ้าน จนต้องขนไปขายร้านเช่าการ์ตูนจนหมด) แล้วก็ตามอ่านมาตลอดจนจบ

จบได้ค่อนข้างโอเค แต่วิธีรักษาโรคโซนาฮ่านี่ง่ายกว่าที่คิด ต้องลำบากค้นหาวิธีกันแทบตาย แต่โดยรวมก็ถือว่า Happy ending ครับ ใครที่ตามอ่านอยู่ อย่าพลาดนะครับ

Recommended Books from yoyo’s investing way

March 15th, 2008

จดเก็บไว้ก่อน ตอนนี้กำลังทยอยซื้อมาอ่านทีละเล่ม สองเล่ม

ถ้าซื้อมาอ่านทีเดียวหมดนี่ ไม่รู้ว่าถึงสิ้นปีจะอ่านได้หมดหรือเปล่า