ชั่วคราว หรือตลอดไป… อนาคตลูกจ้างเงินบำรุง

ผมจะได้บรรจุมั้ย… ตำแหน่งนี้จะได้บรรจุหรือเปล่า… หนูจะต้องรอไปอีกกี่ปี… หลากหลายคำถามจากน้องเภสัชจบใหม่ในช่วง 3 ปีที่ผ่านมา น้องๆ ที่อยากรู้ว่าจะได้บรรจุเป็นข้าราชการหรือเปล่า คำถามนี้ยังไม่มีคำตอบที่ชัดเจน แต่ก็พอเดาได้ เพราะตั้งแต่ปี 2543 ที่มีการบังคับใช้นโยบายลดอัตรากำลังข้าราชการของสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน (กพ.) การบรรจุบุคลากรเข้าเป็นข้าราชการพลเรือนก็ลดลงเรื่อยๆ เพื่อควบคุมไม่ให้รายจ่ายของภาครัฐฯ เติบโตเร็วกว่ารายได้ (เงินเดือนบุคลากรคิดเป็น 38% ของงบประมาณรายจ่ายภาครัฐฯ ปี 2009P)

elixer

6 November, 2010

My patients at Emergency Department

ช่วงนี้อยู่เวรแล้วในหัวเหมือนมีฝ่ายดีกับฝ่ายเลวตีกันในหัวตลอดเวลา ฝ่ายเลว: มาทำไมกันนี่เป็นแค่นี้ นอนอยู่บ้านก็หายแล้ว ฝ่ายดี: เห้นใจเขาเหอะ ลองคิดดูถ้าเป็นลูกเรา ไม่ว่าจะหนักจะเบาแค่ไหนก็ต้องพามาอยู่ดีแหละ ถ้ารักษาเองไม่ได้ จบแค่นี้ให้พอเห็นภาพคือ ตอนนี้ช่วงอยู่เวรไม่ว่าคนไข้จะเป็นเคสอะไร ถ้ามองดูแล้วอาการไม่หนัก บวกกับรายการยาที่ต้องจ่ายเกิน 5 รายการ และเป็นยาน้ำนี่จะเกิดเรื่องแบบนี้ในหัวตลอด ก็เลยลองลิสต์ดูคร่าวๆ แบบไม่ต้องดึงข้อมูลออกมาจากฐานข้อมูลของโรงพยาบาล (เพราะขี้เกียจ) ว่าคนไข้ที่มาในแต่ละแผนกมาด้วยอาการอะไรกันบ้าง โดยเริ่มจากแผนกฉุกเฉิน หรือ Emergency room นั่นเอง – อุบัติเหตุทางถนน นี่แทบจะเป็นสาเหตุอันดับหนึ่งเลยมั้ง เพราะแทบทุกครึ่งชั่วโมงจะต้องจ่ายยาให้คนไข้กลุ่มนี้ตลอด ซึ่งมันง่ายมากครับ มีหลักๆ แค่ยาฆ่าเชื้อ กับยาแก้ปวด ซึ่งคนไข้หรือญาติบางคนชอบมีอาการงุนงงหลังรับยา แล้วก็ถามมาว่า “มียาแค่นี้เองหรอ” อืมถ้ามันมียามากกว่านี้ แพทย์ก็คงสั่งให้หมดทุกตัวแหละครับ แต่มันมีอยู่แค่นี้จริงๆ ครับ ที่รพ. เอกชนจ่ายเพิ่มจากนี้มันเป็นยาเสริม กินหรือไม่กินก็แทบไม่ต่างกันครับ – ถูกทำร้ายร่างกาย ทะเลาะวิวาท นี่ก็เป็นสาเหตุอันดับต้นๆ เหมือนกันในแถบนี้ ซึ่งมันเป็นสาเหตุหนึ่งที่ผมไม่เลือกพักอยู่ใกล้โรงพยาบาล ยอมขับรถไกลๆ มาทำงาน – อุบัติเหตุอื่นๆ นี่ก็เยอะใช่เล่นมีทั้งเกิดที่ทำงาน (เขตก่อสร้าง) […]

elixer

10 August, 2009

strength of community hospital

จุดแข็งของโรงพยาบาลชุมชน ใกล้ชิดชุมชน คุ้นเคยกับผู้ป่วย คนในฝ่ายมีไม่มาก (อ่านขาด) – เภสัชกรภูธรพันธุ์ใหม่ จริงๆ ต้องขยายตวามต่อว่าเป็นโรงพยาบาลชุมชนขนาดเล็กด้วย เพราะโรงพยาบาลชุมชนขนาดใหญ่อย่างโรงพยาบาลผม พวกนี้แทบจะเป็นจุดอ่อนหมดเลย ใกล้ชิดชุมชน -> เราช่างห่างไกลกันเหลือเกิน (มีชุมชนในรับผิดชอบเป็น 100 ชุมชน) คุ้นเคยกับผู้ป่วย -> ป้าคนไหนป่วยมาบ่อยๆ ก็ใกล้ชิดนะ แต่ภาพรวมแล้วเหมือนเป็นคนแปลกหน้ามากกว่า คนในฝ่ายมีไม่มาก (อ่านขาด) -> มีมากแต่ก็อ่านขาดนะ แต่อ่านขาดแล้วทำยังไงต่อละ ในเมื่อ power ไม่พอ เกร็ดข้อมูลเกี่ยวกับโรงพยาบาลประเภทต่างๆ ในประเทศไทย โรงพยาบาลศูนย์ เป็นโรงพยาบาลขนาดใหญ่สุด ตั้งอยู่ตามจังหวัดใหญ่ มีจำนวนเตียงมากที่สุด โรงพยาบาลทั่วไป เป็นโรงพยาบาลประจำจังหวัด ตั้งอยู่ตามอำเภอเมือง และอำเภอขนาดใหญ่ มีจำนวนเตียงปานกลาง โรงพยาบาลชุมชน เป็นโรงพยาบาลประจำอำเภอ ตั้งอยู่ที่ตัวอำเภอ หรือตำบลขนาดใหญ่ มีจำนวนเตียงตั้งแต่ 10 เตียงไปจนถึง 150 เตียง (โรงพยาบาลชุมชนขนาดใหญ่ กับโรงพยาบาลทั่วไปมันจะเหลื่อมๆ กันอยู่เพราะการขึ้นเป็นโรงพยาบาลทั่วไป จะต้องเปลี่ยนสายการบังคับบัญชา บางโรงพยาบาลเลยยังคงเป็นโรงพยาบาลชุมชนขนาดใหญ่ต่อไปเรื่อยๆ […]

elixer

7 May, 2009

ออกจากโรงพยาบาลทำไม

เมื่อวานระหว่างนั่งตรวจสอบโพรไฟล์การใช้ยาของผู้ป่วยในที่ออกจากโรงพยาบาลแล้ว เจอผู้ป่วยหนีกลับหลายคน เลยลองสรุปดูว่า ผู้ป่วยในนี่สามารถออกจากโรงพยาบาลไปด้วยเหตุผลอะไรบ้าง เรียงลำดับจากมากไปน้อยตามนี้ครับ หายดี หรืออาการดีขึ้นจนสามารถไปพักรักษาตัวต่อที่บ้านได้ – อันนี้เรื่องปกติถ้าหายแล้วจะอยู่ต่อไปก็ใช่เรื่อง ส่งต่อไปรักษาที่อื่น – อันนี้ได้ออกจากโรงพยาบาลหนึ่ง ไปอยู่อีกโรงพยาบาลหนึ่ง ยังไม่ได้กลับบ้านอยู่ดี เหตุการณ์นี้พบได้มากในโรงพยาบาลชุมชนเล็กๆ ที่บุคลากร หรือเครื่องมือไม่เพียงพอที่จะรักษาผู้ป่วยได้ จึงต้องทำการส่งต่อ หรือไม่ก็เกิดจากการที่ผู้ป่วย หรือญาติไม่พอใจโรงพยาบาล อยากไปรักษาต่อในโรงพยาบาลที่ตนเองพอใจ โรงพยาบาลที่ค่ารักษาถูกกว่า โรงพยาบาลที่สามารถใช้สิทธิ์การรักษา หรือประกันสุขภาพของตนเองได้ หนีกลับ – พบได้มากในโรงพยาบาลของรัฐ ไม่รู้จะหนีกันทำไม ส่วนใหญ่ก็ไม่ต้องเสียค่ารักษากันทั้งนั้น สงสัยจะถูกส่งมากันตอนเมาหมดสติ ไม่สมัครใจอยู่ – อันนี้ดีกว่าข้างบน ตรงที่ไม่อยากอยู่ก็บอกกันดีๆ ไม่หนีไปให้คนที่โรงพยาบาลเป็นห่วง เสียชีวิต – อันนี้ได้ออกจากโรงพยาบาลแน่ๆ เว้นแต่จะไม่มีญาติมารับ    แถวนี้มีใครเคยออกจากโรงพยาบาลแบบอื่น นอกจากแบบแรกกันบ้างมั้ยครับ

elixer

22 March, 2009

QOTD

“การเถียงชนะผู้ป่วยคือความพ่ายแพ้ขององค์กร”  นายแพทย์ประเสริฐ ผลิตผลการพิมพ์ เรื่องเล่าจาก รพ. แม่อาย จังหวัดเชียงใหม่

elixer

26 February, 2009

Half way

This entry is part 10 of 15 in the series Life log

ผ่านมาแล้วครึ่งทางกับการทำงานแบบหนักหน่วง ตามเป้าหมาย 3 ปีนี่ก็ผ่านมาแล้ว 18 เดือนกับการทำงานเดือนละ 29 – 30 วัน (ถ้าเดือนนึงมีมากกว่า 31 วันผมก็คงทำได้มากกว่านี้) ผลเสียของการทำตามเป้าหมายนี้คือการเจ็บป่วยซึ่งล่าสุดผมก็พึ่งเป็นหวัด ไข้ขึ้นสูงไปอีก 1 วัน นับเป็นครั้งที่สามแล้วของชีวิตการทำงาน ดูๆ แล้วตัวเลข 6 เดือนต่อ 1 ครั้งก็ไม่เลวร้ายเท่าไหร่ แต่ถ้าเทียบกับตอนเรียนที่ป่วยปีละครั้ง นับว่าสุขภาพแย่ลงเยอะ ซึ่งเกิดจากการที่ผมออกกำลังกายน้อยลงกว่าเดิม เลยโดนหวัดเล่นงานได้ง่าย ถ้าเปรียบเป้าหมายการทำงานนี้ เทียบกับการขึ้นภูกระดึง ตอนนี้ผมก็ผ่านมาได้หลายซำแล้ว แต่ซำต่อๆ ไปมันจะลำบากมากกว่าเดิม บวกกับสภาพร่างกายตอนนี้ ตอนนี้เลยคิดว่าจะลดความเร็วลงหน่อยนึง โดยการเพิ่มวันหยุดมาอีกเดือนละ 1 วัน (ชีวิตผมตอนนี้ยังห่างไกลกับการทำงานแบบปกติอีกเยอะ ดูๆ แล้วมันเป็นการทำร้ายตัวเอง มากกว่าการทำงานนะเนี่ย) ตอนนี้เลยเข้าใจแล้วว่าคนที่ทำงานในสายนี้ ทำไมถึงไม่ค่อยส่งเสริมให้ลูก หลานเข้ามาทำงานในสายนี้ (ในกรณีที่ไม่มีเหตุจำเป็น ต้องให้ลูกมาสืบทอดกิจการ) จริงๆ แล้วเป้าหมาย 3 ปีของผมนี่ดูเด็กๆ ไปเลยเมื่อเทียบกับพี่คนหนึ่งที่ทำงานหนัก และหนักยิ่งกว่าผมอีก แถมทำมาแล้วกว่า 10 […]

elixer

21 November, 2008
1 2 3 4 5